Kilometry | Opis | Zdjęcia |
0 | Szlak zielony nazwano przez twórców szlakiem "Pogody Ducha". Ta nazwa funkcjonuje od kilku lat, została nadana przez wytyczących szlak ludzi z kręgów trzeźwościowych naszego miasta (w liczbie około 100 osób). Pochodzi od modlitwy o Pogodę Ducha przypisywaną Markowi Aureliuszowi. Brzmi ona: Boże użycz mi pogody ducha abym godził się z tym, czego nie mogę zmienić. Odwagi ,abym zmieniał to co mogę zmienić. I mądrości, abym odróżniał jedno od drugiego. Rozpoczyna się jako łącznik szlaku czerwonego, lecz punktem startowym może być zajazd "O'key" położony przy krajowej 7-ce między Barakiem a Skarżyskiem Książęcym. W tej wersji, aby trafić na szlak należy zejść około 50 metrów poniżej zajazdu w kierunku Skarżyska-Kamiennej gdzie po przeciwnej stronie ulicy na wprost wylotu drogi strażowej nr 9 zauważymy znaki zielone.
Uwaga!
Brak charakterystycznego znaku "początek/koniec szlaku" tylko typowy znak
 Więcej na temat zajadu... | |
0,2 km | Oddalamy się od ruchliwej 7-ki i zagłębiamy w las. Po kilkudziesięciu metrach skręcamy w prawo, a potem po dotarciu do linii średniego napięcia dalej kierując się w prawo docieramy do drogi strażowej nr 11. | | 1,4 km | Skręcamy pod kątem prostym w lewo i idziemy prosto żużlową nieco wyjeżdżoną drogą. Docieramy do niewielkiego wzniesienia "Biały Kamień". Droga żuzlowa przechodzi w gruntową z wystającymi z podłoża kamieniami. Uwaga! Warto zejść ze szlaku, gdzie ok. 50 metrów po prawej stronie znajduje się wychodnia piaskowców. | | 1,5 km | "Biały Kamień" ( 242,1 m. npm) to wychodnia piaskowców jurajskich. Wchodzi w skład niewielkich wzniesień Wzgórz Szydłowieckich, w czasie II Wojny Światowej był obozowiskiem Partyzantów AK. Wracamy na szlak. Od sporych rozmiarów dębu droga łagodnym łukiem skręca w prawo. | | 1,8 km | Opuszczamy drogę gruntową i skręcamy łagodnie w lewo. | | 1,8 km | Dalej idziemy leśną ścieżką. | | 2 km | Po 200 m. docieramy na skraj lasu. Szlak skręca w lewą stronę i poruszany się wzdłuż ściany lasu, aż do ambony myśliwskiej, gdzie szlak skręca w prawo. | | 2,2 km | Ambonę ustawiono w 2006 roku na skraju torfowiska Lipowe Pole. Trzeba jednak zachować szczególną uwagę, gdyż parę metrów od podnóża ambony zaczyna się bardzo zdradliwe bagno pokryte pływającym płem. Poruszanie się po ple jest niebezpieczne z tego względu, że można się przez nie przebić, a ponadto podczas chodzenia z bagna uwalnia się siarkowodór, który może spowodować nawet śmiertelne zatrucie.
Więcej na temat torfowiska Lipowe Pole znajdziecie tutaj... | | 2,4 km | Tu kończy się leśny odcinek szlaku. Wychodzimy na łąki i pola Lipowego Pola. Po prawej stronie w odległości ok. 50 m. na śródpolnej miedzy spoczywa głaz narzutowy z granitu skandynawskiego o obwodzie ok. 3,5 m. po lewej stronie rozciąga się torfowisko. Należy uważać, bo polna droga miejscami jest słabo widoczna. Po kilkuset metrach skręca w lewo i za chwilę w prawo. Za niewielkim wzniesieniem (po prawej stronie urządzone siłami miejscowej młodzieży boisko piłkarskie) dochodzimy do drogi z płyt betonowych i idziemy nią aż do przejazdu kolejowego. Po prawej stronie zbiornik wodny, miejsce poboru wody do gaszenia pożarów i lęgowisko ptaków wodno błotych. | | 3 km | Gdy dysponujemy czasem można odwiedzić ciekawy obiekt - triangul. Jest to znak geodezyjny pochodzący z 1829 roku, prawdopodobnie jest to jedyny tego typu zabytek zachowany w Krainie Gór Świętokrzyskich. W tym celu trzeba udać się ok 1/2 km. w prawą stronę, słabo widoczną ścieżką z tyłu za zabudowaniami Lipowego Pola, gdzie wśród pól zachował się ten zabytkowy obiekt. Nie jest on widoczny ze szlaku i warto o pomoc w jego odnalezieniu poprosić miejscowych.
Więcej na tamat triangula i jego budowniczego, tutaj... | | 3,5 km | Wracamy nad zbiornik lub podążamy dalej. Przechodzimy, zachowując ostrożność, przez przejazd kolejowy i zaraz za nim skręcamy w prawo w ścieżkę wiodoącą wzdłuż torów linii kolejowej. Ścieżka jest rzadko wykorzystywana i niekiedy niknie wśród łąk. Zmierzamy ku widocznemu przystankowi kolejowemu Lipowe Pole. Mijamy go i dochodzimy do zabudowań przy przejeździe i do drogi gruntowej. | | 3,7 km | Idziemy dalej drogą mijając m.in. ziemne piwniczki. Zbliżamy się do zabudowań Skarżyska Kościelnego, lecz przed zabudowaniami skręcamy w prawo i idziemy drogą gruntową. | | 5,7 km | Jest to dość nurzący odcinek, długiej, prostej drogi, ale rekompensują to widoki. Po lewej stronie zza drzew ukazuje się sylwetka kościoła w Skarżysku Kościelnym p.w. św. Trójcy, wzniesionego w latach 1637-1643, odrestaurowanego w 1 poł. XX w.
Więcej o Kościele Św. Trójcy tutaj...
| | 5,7 km | Po prawej stronie za torami widzimy grzbiet Góry Pogorzelskiej i zabudowania Skarżyska z widocznymi dwoma kościołami. Po lewej, w oddali, neogotycki kościół p.w. Najświętszego Serca Jezusowego pochodzący z 1923 r., oraz widoczny bliżej, pochodzący z lat 80. ubiegłego stulecia, strzelisty kościół bł. Brata Alberta. | | 6,6 km | Przekraczamy kolejne biegnące w poprzek szlaku drogi i linię kolejową biegnącą do bazy paliw i docieramy do ulicy Racławickiej. Przed nami elektrowozownia, a szlak skręca w lewo i doprowadza nas do cmentarza, na którym znajdują się m.in. 3 mogiły żołnierzy września, którzy zginęli podczas bitwy 8 września 1939 roku. | | 8,5 km | Od cmenarza kierujemy się w prawą stronę ulicą Kościelną i po kilkudziesieciu metrach ( przy tablicy z nazwą miejscowości) skręcamy w ulicę Graniczną. Opuszczamy zabudowania i po lewej stronie pojawia się Góra Karier (259,8 m. npm.) Idziemy do skrzyżowania i skręcamy w lewo. Przed nami droga na Górę Karier, nie dochodzimy do niej ale w połowie drogi skręcamy w prawo. | | 9,5 km | Poruszamy się drogą polną, po lewej niewysokie wzniesienie Wzgórz Starachowickich (dawne czoło lodowca podcięte przez Prakamienną), po lewej torfowisko "Babica". Dochodzimy do niewielkiego zbiornika wodnego ponad którym, za torami góruje hałda dawnego wysypiska śmieci. Tereny te będą wkrótce rekultywowane co wpłynie na walory estetyczne okolicy. | | 12,3 km | Przed uprawą leśną (las posadzony w rzędach) skręcamy w lewo, przy wyjściu na otwarty teren w prawo i dalej wzdłuż lasu, aż do drogi. Szlak skręca w prawo i za chwilę obniżając się znów w lewo. Droga doprowadzi nas do torów, wzdłuż torów w lewą stronę, do przejazdu pod torami na przystanku Grzybowa Góra. | | 12,4 km | Niczym przez bramę wkraczamy na teren rezerwatu archeologicznego "Rydno".
Początkowo skręcamy nieco w lewo, a potem łagodnym łukiem w prawo docieramy nad brzeg Kamiennej.
Więcej o rezerwacie "Rydno", tutaj... | | 12,5 km | Idziemy wzdłuż brzegu i po chwili przed nami ukazuja się zabudowania Starego Młyna. Jest to "Stadnina Koni Fiordzkich" prowadzona przez p. Mosurków.
Więcej o stadninie, tutaj.... | | 12,8 km | Niestety, tutaj turysta może mieć kłopoty (znaki są często niszczone, a teren po którym się poruszamy jest prywatny, Trzeba zatem skręcic w prawo i podążać w górę Kamiennej wzdłuż jej brzegu, po pewnym czasie natrafimy na zielone znaki umieszczone na drzewach przy ścieżce wiodącej wzdłuż rzeki. W korycie prąd wody jest często wolny i latem spotkamy tu kwitnące grążele. | | 13 km | Po lewej płynie rzeka, po prawej łagodne wzniesienia to szare wydmy śródlądowe porośnięte sosnami. Możemy wspiąć się na wał, aby spojrzeć na piaskownię p. Pijanowskiego. Po przebadaniu archeologicznym została przekazana właścicielowi w uzytkowanie. Powstały po piaskowni dół napełnił się wodą i zmienił w zbiornik wodny. | | 13,3 km | Wracamy na szlak. To już końcowy odcinek. Możemy podziwiać zakola meandrującej Kamiennej i nadbrzeżną roślinność. | | 13,5 km | Szlak tak jak niespodziewanie rozpoczął się, tak też się kończy i próżno szukać stosownego znaku szlakowego. Wychodzimy na Nowym Młynie - prywatny młyn p. Pijanowskiego. Na spiętrzeniu wody zainstalowano turbinę i agregat prądotwórczy - w miejscu młyna powstała minielektrownia wodna. Jest to jedno z najbardziej malowniczych miejsc w Skarżysku. Warte jest odwiedzenia o każdej porze roku. Przy młynie znajduje się grobla przez którą możemy przejść na drugi brzeg rzeki i tam napotkamy znaki czerwonego szlaku "Millenijnego" wiodącego ze Skarżyska do Kałkowa. | |
W opracowaniu trasy dla wortalu ( pomiar, fotografie, nagrania) uczestniczyli: Master i Heodes. Uzupełnienia: JAL
